فرازهایی از عرفان مولانا

آینه ات دانی چرا غماز نیست

زانکه زنگار از رخش ممتاز نیست

اگر نمی توانی خدات را مشاهده کنی بدان که دل تو مانند آیینه پاک و

صافی نشده است و زنگار مادیات و شهوات نفسانی روی آن را پوشانده و

خود مانع از دیدن نور الهی میشود.

لذا مولانا توصیه می کند که با زدودن دل از اوصاف نفسانی ،می توان نقشهایی

 در دل قابل دیدن شود که رنگ دنیایی ندارند و صورت الهی دارند.

آینه دل چون شود صافی و پاک

نقشها بینی برون از آب و خاک

هم ببینی نقش و هم نقاش را

فرش دولت را و هم فرّاش را

عطار نیز در منطق الطیر هم آوا با مولانا این مطلب را متذکر می شود.

دیده سیمرغ بین گر نیستت

دل چو آیینه منور نیستت